De week in het kort #2

Eigenlijk verklapt de titel van deze blog al een beetje waar ik over ga schrijven. Inderdaad over hoe mijn week was gegaan. Dit wil ik graag elke week met jullie delen, zodat je ook een klein kijkje krijgt in mijn wereld.

Het was vooral een week van het bewust worden van mezelf en de doelen die ik graag wil halen. Ik had je wel eens verteld dat ik op dit moment in de ziektewet zit, z’n proces bestaat uit twee sporen. en een paar weken geleden is spoor twee ingezet, maar deze week kwam Linda langs die mij gaat begeleiden in dit proces. Hier in ga ik opzoek waar mijn krachten zitten maar ook over wie ben je nou eigenlijk en welke doelen wil je bereiken en uit eindelijk passend werk gaan vinden. Diep van binnen weet je wel wie je bent, maar soms is het nog best wel lastig om het op papier te zetten. Ik vond het een fijn gesprek, ik merk dat als ik met haar heb gesproken, dat ik mezelf weer een beetje terug vind met positieve gedachten en doelen.

Buiten dit positieve gevoel moest ik deze week ook weer naar de psycholoog, ik merk dat ik de laatste tijd er eigenlijk geen zin meer in heb om er naar toe te gaan. Ik weet ook de reden waarom ik dat zo voel, omdat we steeds dieper over mijn gevoelens en gedachtes gaan praten. Buiten wat er allemaal in mijn verleden is gebeurd (wat ik probeer om een plekje te geven), hebben we het ook steeds vaker over wie ik ben en hoe ik ‘vroeger’ een overlevingsmethode heb op gebouwd, maar dat ik nu hier juist tegen aan loop en die methode niet meer werkt. Dus ik moet nu een andere nieuwe weg gaan leren om hem gaan te bewandelen. En ik kan je best zeggen dat ik dat wel erg lastig vind. Ik mis liefde voor mezelf en ruimte. Waar we het deze vrijdag over hadden gehad was dat ik minder streng voor mezelf mag wezen. Het was een moeizaam gesprek met veel huil momenten en soms kon ik de antwoorden niet eens vertellen. Het was ook niet echt een goede dag voor mijn, voelde me down, niet fijn in mijn vel en ergere pijn gecombineerd met een gesprek met je psycholoog vond ik niet zo fijn. Ik was die hele dag van slag.

Maar buiten dat waren er gelukkig ook nog mooie momenten deze week. Bijvoorbeeld dat de straten weer wit waren, van vele sneeuwvlokken en de vogeltjes die buiten zo mooi fluiten.

week2#2

Brrr... handschoenweer ❄❄❄. Een fijn weekend lieve iedereen! #snowflakes #snow #wanten #breien #white

besEn ik had een mail gestuurd naar Piet Design, want ik had wat heel moois gezien en dat wil ik ook heel graag met jullie delen (maar dit later). Elisabeth (Piet Design) die vroeg of dat ik haar wou bellen, om het er over te hebben. Ik moet je eerlijk zeggen ik en bellen, die combinatie is al water en vuur. Vreemd genoeg vind ik het gewoon eng/ niet fijn om te bellen, waar het vandaan komt geen idee. Normaal gesproken bel ik dan niet, maar deze keer had ik genoeg kracht gevonden om haar toch te bellen. Een kleine overwinning. Hoera! Wel alleen met klotsende oksels, maar ik had het wel gedaan. En wat klonk ze aardig over de telefoon, het was een fijn gesprek. Maar wat ik net ook al zei later hier meer over.

Deze week heb ik ook nog foto’s gemaakt voor twee blogs die er nog aan komen. Waardoor het huis weer een beetje op zijn kop stond met verschillende decoraties. Het fijne is wel dat het weer netjes in huis is en buiten dat ook erg leuk is om te doen.

week3#2

week5#2

Na het typen van deze blog doe ik vanavond even lekker niks meer.

Een fijne avond!

 

Hopelijk heb je een fijne week gehad.

En anders is er volgende week weer een nieuwe frisse week, met nieuwe kansen.

Liefs Sanne♡

ik1Deze foto van Jip en mij kwam ik deze week nog tegen.

Wel van een aantal jaren geleden 😉 .

6 thoughts on “De week in het kort #2

  1. Eerst een knuffeltje voor je Sanne,ik kan je gevoelens helemaal begrijpen,heb ook in zo’n situatie gezeten….maar toch knap van je om het met ons te delen en ook dat je het telefoontje gemaakt hebt!!Goed bezig vind ik.Je (t)huis krijgt stilletjes aan wat meer kleur erbij,hé!Op naar een volgende leuke week.

  2. Compliment Sanne dat je dan toch maar gebeld hebt, en weet je je bent niet de enige die dat eng vind * Ik ook* Laat dan ook altijd iemand anders bellen.
    En wat een prachtige plaatjes weer van je huis.
    Liefs Colinda

  3. Ken het gevoel van niet willen bellen heel erg goed. Toch heb ik er in de laatste 2 jaar minder moeite mee gekregen, voorheen had ik volgens mij al vlekken in mijn nek als ik alleen al aan dacht. Het vergt tijd en oefening en het natuurlijk echt willen. Hoe moeilijk het soms is om over jezelf en verleden te hebben, helpt het uiteindelijk ook (ook al lijkt dat nu misschien niet zo). Helemaal fijn als dierbare mensen opmerken dat je op een positieve manier innerlijk aan het veranderen bent. Vind het wel heel knap dat je het zo open verteld 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *